شعر حیدر بابا دنیا یالان دنیادی با ترجمه

شعر حیدر بابا دنیا یالان دنیادی با ترجمه

«حیدر بابایه سلام» در 76 بند و به زبان ترکی آذربایجانی سروده شده است.

بهروز ثروتیان آن را به فارسی ترجمه کرده و نام فارسی آن را «سلام بر حیدر بابا» نهاده است.

ترجمه‌های دیگری نیز از این شعر در دست است اما این ترجمه شاعرانگی بیشتری دارد.

تعدادی از زیباترین بندهای این منظومه را به انتخاب گروه فرهنگ و هنر وب بخوانید.

 

حیدربابا ایلدیریملار شاخاندا
 
حیدربابا چو ابر شَخَد، غُرّد آسمان
 
سئللر سولار شاققیلدییوب آخاندا
 
سیلابهای تُند و خروشان شود روان
 
‫قیزلار اوْنا صف باغلییوب باخاندا
 
‫صف بسته دختران به تماشایش آن زمان
 
سلام اولسون شوْکتوْزه ائلوْزه
 
‫بر شوکت و تبار تو بادا سلام من
 
‫منیم دا بیر آدیم گلسین دیلوْزه
 
‫گاهی رَوَد مگر به زبان تو نام من
 
 
‫‫حیدر بابا، داغین، داشین، سره سی
 
حیدربابا، ز صخره و سنگت به کوهسار
 
‫کهلیک اوْخور، دالیسیندا فره سی
 
کبکت به نغمه، وز پیِ او جوجه رهسپار
 
قوزولارین آغی، بوْزی، قره سی
 
از برّه سفید و سیه، گله بی شمار
 
‫بیر گئدیدیم داغ-دره لر اوزونی
 
‫ای کاش گام می زدم آن کوه و درّه را
 
‫اوْخویئدیم : «چوْبان، قیتر قوزونی»
 
‫می خواندم آن ترانه «چوپان و برّه» را
 
 
‫‫یاز قاباغی گوْن گوْنئیی دؤیَنده
 
پیش از بهار تا به زمین تابد آفتاب
 
‫کند اوشاغی قار گوْلله سین سؤیَنده
 
با کودکان گلوله برفی است در حساب
 
‫‫کوْرکچی لر داغدا کوْرک زوْیَنده
 
پاروگران به سُرسُره کوه در شتاب
 
‫منیم روحوم، ایله بیلوْن اوْردادور
 
گویی که روحم آمده آنجا ز راه دور
 
‫کهلیک کیمین باتیب، قالیب، قاردادور
 
‫چون کبک، برفگیر شده مانده در حضور
 
 
‫حیدربابا، آغاجلارون اوجالدی
 
حیدربابا، درخت تو شد سبز و سربلند
 
‫آمما حئییف، جوانلارون قوْجالدی
 
لیک آن همه جوانِ تو شد پیر و دردمند
 
‫توْخلیلارون آریخلییب، آجالدی
 
گشتند برّه‌های فربه تو لاغر و نژند
 
کؤلگه دؤندی، گوْن باتدی، قاش قَرَلدی
 
‫خورشید رفت و سایه بگسترد در جهان
 
‫قوردون گؤزی قارانلیقدا بَرَلدی
 
چشمانِ گرگها بدرخشید آن زمان
 
 
‫حیدربابا، دوْنیا یالان دوْنیادی
 
دنیا همه دروغ و فسون و فسانه شد
 
‫سلیماننان، نوحدان قالان دوْنیادی
 
‫کشتیّ عمر نوح و سلیمان روانه شد
 
اوغول دوْغان، درده سالان دوْنیادی
 
‫ناکام ماند هر که در این آشیانه شد
 
‫هر کیمسَیه هر نه وئریب، آلیبدی
 
‫بر هر که هر چه داده از او ستانده است
 
‫افلاطوننان بیر قوری آد قالیبدی
 
‫نامی تهی برای فلاطون بمانده است
 

 

لینک کوتاه مطلب: http://gozaltabrizim.com/GozaLOzJxD
این مطلب را هم ببینید...
تا شقایق هست زندگی باید کرد از سهراب سپهری
دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بالا